Saturday, January 29, 2011

ඈ...


හිරු දිලි ලොවක විපරමින්
මිලින ඈ වත සඟවමින්...
හිරු දිලෙනු නොදෙමින්...
දිනක් නිමවිය වළා කඳුලින්...

1 comment:

  1. දිලෙන ලෝහෙක
    මල නොබඳිනට
    තවරන කැතෝ පට
    අවැසි ද කඳුලින්
    මිලින නොවන රනට

    දසුන් දකින ඇස
    රසකරන පන්හිඳ
    පන පොවන්
    පාකර වැහි වලාකුලු
    ලැදි ලිහිණියන්

    ReplyDelete

මිහිරි මතක අරන් යන්න...ඔබෙ සටහන තබායන්න...

මගේ සරසවි

මගේ පාසල් අධ්‍යාපනයේ කඩඉම් ස්ථානය, ශිෂ්‍යත්ව විභාගය සමත් වීමයි. ශිෂ්‍යත්ව විභාගය වෙනුවෙන් මට ප්‍රධාන ගුරුවරිය වුණේ ප්‍රාථමික ගුරුවරියක වුණ ම...