වෙණ තත් ඉකිබිඳී...
සප්ත ස්වරය ගොළු වී
සඳ දෙවඟනක කඳුලින්
කම්පිත වීය රාත්රී...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
තුමුළ ගිරිහිස නිවයි සරතැස
රන්වනින් හිරු කිරණ තැවරුණ තුමුළ ගිරිහිස සෙමෙන් සිඹිමින තුරු වියන දුන් සිසිල විඳිමින සුළඟ මුමුණන කවිය කිව මැන මගේ නෙතු යුග දැහැන්ගත වුණ කාච...
-
හිසේ පසෙකින් දැනෙන වේදනාව ඉසිලිය නොහැක.. " අම්මා...." එය මා මුවින් පිට වූවා දැයි මටම සැක සිතේ... මල්ලි ඉපදෙන තුරු ම අම්මා කිරිමව්ව... -
අසම්මත බැඳුම් ලෝකය දවා හළු කරනව..ඇතැම් විට පිපෙන කැකුලු පවා.... ඒත් සොඳුරු ගීයක ගැයෙන පරිදිම සිනමා පටය මත හා සත්සර අතර එහි මිහිර හා අමිහිර ක... -
ඔබට මතක නැති-මට අමතක නැති ඔබේ උපන්දින සමරන මොහොතේ.. මා හද පත්ලෙන් ඔබට පතමි මම අම්මේ........ඔබට දීර්ඝායු වේවා... සිහින සුරවිමන් අතරේ පාවෙන සැ...
වෙණ තත බිඳින්න
ReplyDeleteස්වර නගන්න වරම් දෙන්න
සඳ කුමරිට සිනාසෙන්න
සරස්වතියේ පිහිට වෙන්න
ම්ම්ම් ඒ මොකද?
ReplyDeleteනිසල විය යුතුයි රාත්රී
ReplyDeleteසඳ දෙව්දූ මදහසින්
යන්න ඉඩ දී කඳුලට
පිරිමඳිනු වෙන තත් . . . !
"මගේ සිත මට දෙන්නකෝ..."
ReplyDelete"ඔබේ සිත අරගන්න අවසරයි..."
--- වික්ටර් / නිරංජලා ---
වෙණ තතට ඉඩදී...
ReplyDeleteඇයි ද සප්තස්වර ගොළු වුණේ ???
බිඳුනු වෙණ තතක්
ReplyDeleteසප්තස්වර හඬවනු කෙළෙස
අප්රමාණ නිහඬතාවය බිඳින
සිහින් ඉකිබිඳුම් හැරෙන්නට..