සබඳතාවක් තුළ මට අවශ්‍ය සුරක්ෂිතභාවය - Relational security

මානව සබඳතාවක් තුළ සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳව මට ඇති අවශ්‍යතාවය හා මා තුළ ඊට ඇති සංවේදීභාවය අන්තඃකල්පිත මනසක්  හිමිවීමේ ප්‍රථිපලයක් ද නැත් ද යන්න මා ඇත්තෙන්ම දන්නේ නැහැ... නමුත් මානව සබඳතාවක් තුළ සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳව මා තුළ දැඩි අවශ්‍යතාවයක් හා සංවේදීතාවයක් පවතිනවා...

ඉතා කුඩා ක්‍රියාවකින් මා තුළ සුරක්ෂිත බව පිළිබඳ හැඟීම ඇති කළ හැකි අතරම ඉතා කුඩා ක්‍රියාවකින් එය නැති කිරීම ද කළ හැකියි...උත්කර්ෂයට නංවා පෙන්වන විසල් ක්‍රියාවකට වඩා එදිනෙදා ජීවිතයේ සිදුකරන ඉතා කුඩා  ක්‍රියා නැවත නැවත එසේම සිදුවන බවට වන විශ්වාසය මා තුළ මානසික සුරක්ෂිතභාවය තීව්‍ර කරනවා...

උදාහරණයක් වශයෙන් තමා ආදරය හා සැලකිල්ල (Care) දක්වන කෙනෙකුගේ වේදනාවක්, අවශ්‍යතාවයක් වෙනුවෙන් විනාඩි කිහිපයක් සොයා ගැනීම කෙතරම් කාර්යබහුල වුව ද  මේ ලොව කිසිම අයකුට කළ නොහැකි යයි මම විශ්වාස කරන්නේ නැහැ... දිගින් දිගටම කාර්යබහුල නිසා කාලය සොයාගත නොහැකි වන්නේ ඒ පුද්ගලයා තුළ අනෙකා වෙත සැබෑ හැඟීමක් නැති බැවිනැයි මම විශ්වාස කරනවා... ඒ නිසා එවන් පුද්ගලයන් ජීවිතයට එක් කරගත යුතු යැයි මා සිතන්නේ නැහැ...

-----------------------------------------------

ඉන් අදහස් වන්නේ මගේ සහකරු හෝ මගේ මිතුරන් මා වෙතම කැපවී සිටිය යුතු බව නොවෙයි...එය කිසිසේත්ම කළ නොහැකියි...

නිවැරදි මොහොතේ ලබා දෙන මිනිත්තු කිහිපයක්... 

වේදනාවෙන් සිටින මොහොතකට සංවේදී වීමක්...

මගේ හැඟීම් අවතක්සේරු කිරීම හෝ අධිසංවේදී ලෙස බැහැර නොකිරීමක්... මට ලැබිය යුතු බවයි... 

මා සතුටුවන මොහොතකදීට වඩා මා මානසිකව කඩා වැටුණ මොහොතක මා වෙත සිටිය යුතු බවයි...

අනෙක් අතින් මා බලාපොරොත්තු වන ආදරය හා සැලකිල්ල, මා නැවත ඔවුන් වෙත ද එලෙසම ලබාදෙනවා...

එය ද්විපාර්ශවීය සම්බන්ධතාවක්...

එය පුනරාවර්තී ක්‍රියාවලියක්...

---------------------------------------------

උදාහරණයක් ලෙස, මගේ සහකරු මට තනිව සිටීමට ඉඩ දීම ද සැලකිල්ලක් බව තේරුම් ගන්නවා... එය මා පිළිබඳව ප්‍රමාණවත් ලෙස දන්නා නිසා, මගේ තනිව සිටීමේ අවශ්‍යතාවය අපගේ සම්බන්ධතාවය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක් නොවන බව තේරුම් ගැනීමයි... මම ඔහුට ආදරය කරන බව නිරන්තරයෙන් ඔප්පු කිරීමට අවශ්‍ය නොවීමයි... 

එහි ප්‍රතිවිරුද්ධ අතටද එය එසේමයි... ඔහුට නිහඬ ව  නිදහසේ සිටීමට අවශ්‍ය මොහොතක එසේ සිටීමටත්, ඔහුට මා සමග අදහස් හුවමාරු කරගැනීම ට අවශ්‍ය මොහොතක එසේ කිරීමටත් නිදහස මා ලබාදෙනවා...

සමහරවිට මානසික සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳ වැදගත්ම දෙයක් එය විය හැකියි.

----------------------------------------------------

එසේම මට, මිතුරන් අතර වන සෑම දුරකතන ඇමතුමකට ම, සෑම කතාබහකට ම හේතුවක් අවශ්‍ය වන්නේත් නැහැ... නිතර හමුවිය නොහැකි නිසාම දුරකථන ඇමතුම් මතින් නිතොරව එකිනෙකා අමතා, සිත ඇති සියල්ල නිදහසේ පවසන මිතුරු සබඳතා කිහිපයක් ම මගේ ලොව තුළ තිබෙනවා... 

සතියකට වරක් හෝ දෙවරක්, මගේ සරසවි මිතුරිය රැකියාව අවසන් කර නිවස කරා ඇගේ රථය පදවාගෙන යන සැඳෑ කාලයන් මා, ඈ හා අපේ අනිත් මිතුරා අතර සියළු තොරතුරු හුවමාරු වන මොහොතක් බවට පත්වෙනවා...

සති අන්තයේ දිනක රාත්‍රියක, සතිය තුළ සිදුවූ සිත සතුටු වන මෙන් ම, සිත රිදවන සියල්ල හුවමාරු කරගන්නා මිතුරියක ද මට සිටිනවා...

එපමණක් නෙවෙයි... මට සිතෙන ඕනෑම මොහොතක දුරකථන ඇමතුමකින් අමතන මිතුරන් ද මට සිටිනවා....

එයින් අදහස් වන්නේ සෑම ඇමතුමකටම වහාම පිළිතුරු දිය යුතු බව නෙවෙයි.

එයින් අදහස් වන්නේ බලා සිටිය හැකි ඇමතුමක් සහ බලා සිටිය නොහැකි ඇමතුමක් අතර වෙනස හඳුනා ගැනීමයි...

මගහැරුණු ඇමතුමකට නැවත කතා කිරීමයි.

දවස ඉතා කාර්යබහුල වූ විට පසුව කතා කිරීමයි.

සමහරවිට මුළු දවසම වගකීම් අතර ගෙවී ගිය විට, නිවස බලා යන අතරතුර මට කතා කිරීමයි.

ඒ කතාබහ හදිසි නිසා නෙවෙයි...

නිවසට ගිය පසු ඔහුගේ හෝ ඇයගේ ජීවිතයේ තවත් කොටසක් ආරම්භ වන බව දන්නා නිසයි...

එවැනි කුඩා ක්‍රියාවන් තුළ ගැඹුරු සහනයක් තියෙනවා... විශේෂයෙන් ම ඉතා අධික ලෙස මානසික පීඩනයක් දරන රැකියාවක් කරන කෙනෙකුට ඉන් ලැබෙන සහනය ඉතා වටිනවා...

---------------------------------------------------------------------

මට ඉතාම  වැදගත් යැයි හැඟෙන තවත් ආකාරයක මානසික සුරක්ෂිතභාවයක් තියෙනවා....

ඒ, යමක් ඉල්ලා සිටීමට ඇති සුරක්ෂිතභාවයයි...මා ශක්තිමත් නැති බව, මානසික පීඩනය දැනෙන බව... පැවසීමේ සුරක්ෂිතභාවයයි...

"මට මහන්සියි."

"මිනිත්තු කිහිපයක් මාත් එක්ක ඉන්න."

"මාත් එක්ක කතා කරන්න."

ඇතැම් විට එතනින් ඉතා ස්වල්පයක් වැඩිදුරට යමින්, " මේ අවස්ථාවේ මා ප්‍රමාණයට වඩා ඔබේ අවදානය ඉල්ලන බව මා දන්නවා, නමුත් මට එය ලබාදෙන්න" එහෙම නැත්නම්, "මට වදයක් වෙන්න ඉඩ දෙන්න"  - ඒ ඉල්ලීම ඉල්ලිය හැකි මිතුරු මිතුරියන් මට ඉන්නවා...

අනෙක් අතින් මගේ ලොව තුළ, මගේ මිතුරු කවය තුළ, සියලුම ඉල්ලීම් ඉතා ආචාරශීලී නැහැ... මම එවැන්නක් බලාපොරොත්තු වන්නේත් නැහැ... අනෙක් අතින් කෙනෙකුගේ සීමා නොහඳුනන බව ඉන් අදහස් වන්නේත් නැහැ...

--------------------------------

ඉතා විසල් මිතුරු කවයක් ඇතැයි සිතෙන, සබඳතා ජාලයක් ඇති මිනිසුන් මට මුණගැසී තිබෙනවා... එහෙත් යමක් අහිමි වූ විට එහි වේදනාව පවසන්නට ඒ තුළ කිසිවෙකු නැහැ... 

එවන් මානව සබඳතා මා ප්‍රතික්ෂේප කරනවා... සියල්ලන් හඳුනන, සියල්ලන් මිතුරන් ලෙස පෙන්වන නමුත්, කඩා වැටුණ මොහොතක කිසිවෙක් නොමැතිවීම ඉතා දරුණු තනිවීමක් බව මා සිතනවා...

නන්දා මාලිනිය ගයන ගීයක පද කිහිපයක් තුළ, මානව සබඳතා පිළිබඳ ව මා සිත තුළ ඇති හැඟීම් බොහොමයක් ගැබ්වී තිබෙනවා....

ලොවම එපාවී ලොවම කළකිරී තැවී දැවී හිඳිනා මොහොතේ...

ඔබේ දයාබර එකම වදනකින් මගේ ආත්මය සුවපත් වේ...

බොහෝ විට ජීවිතය තුළ ඇතිවන ආර්ථික, සාමාජීය ගැටළු, ප්‍රමාණවත් කාලයක් සහ උදව් ලැබුණ විට බුද්ධියෙන් විමසා බලා විසඳා ගත හැකි බව මා සිතනවා... නමුත් ඒ කාලය ලබා ගන්නා අතරතුර මානසික ව නොවැටී සිටීම සඳහා සුරක්ෂිත මානව සබඳතා අවශ්‍ය බවත් මා සිතනවා...

එම නිසා කඩා වැටුණ මොහොතක කෙනෙකු තනි කිරීම මා කරන්නේ නැහැ... එමෙන් ම මට එවැන්නක් සිදු නොවන පරිදි සුරක්ෂිත  මානව සබඳතා තෝරා ගැනීම සහ ගොඩනගා ගැනීම මගේ වගකීමක් ලෙස මා සිතනවා...

Image from:https://www.earlyyears.tv/maslows-hierarchy-of-needs/

අන්තඃකල්පිත මනසක තෝරාගැනීම II - Selection of an Introvert's mind II

අන්තඃකල්පිත මනසක් හිමිවීමේ ප්‍රබලතම අවාසිය නම් ඔවුන්ගේ හැඟීම්, දැනීම් ඇතුළු සිතුවිලි හැසිරවීමේ ක්‍රියාවලිය සිදුවන්නේ මනස අභ්‍යන්තරය තුළ නිසා බාහිර සමාජය බොහෝවිට දකින්නේ ඔවුන්ගේ හැසිරීමේ ඉතා කුඩා පැතිකඩක් පමණයි... එමගින් ඔවුන්ව විනිශ්චය කරන සමාජය බොහෝවිටම ඔවුන්ගේ හැඟීම්වල තීව්‍රතාවය පිළිබඳ ව අන්ධයි...

ප්‍රබල, තීරණාත්මක පෞරුෂයක් පිටුපස සංවේදී සිතක් ද තිබිය හැකි බව බොහෝවිට අරුමයක් ලෙස සැලකෙනවා... 

ශක්තිමත් පෞරුෂයක් හා ප්‍රබල තීරණ ගැනීමේ හැකියාවක් පිටුපස ඇති සංවේදී හිතක් බොහෝවිට ඔවුන්ට මග හැරෙනවා...

එහි ප්‍රථිපලය වන්නේ කිසිවකු හඳුනා නොගන්නා, කිසිවකු සංවේදී නොවන, සිත් රිදවීම්... 

ශක්තිමත් පෞරුෂයක් පිටුපස සංවේදී හිතක් තිබිය හැකි බව අන්තඃකල්පිත මනසකට පමණක් පොදු දෙයකුත් නොවෙයි... බොහෝ ශක්තිමත් පෞරුෂයන් පිටුපස සංවේදී සිත් ඇති බව මට දැනී තිබෙනවා... බොහෝ විට ස්ව‍යං ප්‍රතිරූප ගොඩ නගා ගැනීමේ ආශාවෙන් වල්මත්වුණු දුර්වල පෞරුෂයන් තුළට වඩා ශක්තිමත් පෞරුෂයන් තුළ සංවේදී, මානුෂීය සිතිවිලි සුරැකිව තිබෙනවා...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

නමුත්, අවසන මා විසින් මට සමාජ සම්බන්ධතා සාදා ගනිද්දී ප්‍රබල තෝරා ගැනීමක් කරන්න ට මා ඉගෙන ගත්තා... මා යම් තරමකට මගේ අන්තඃකල්පිත මනස හා එහි සංවේදී ස්වභාවය හඳුනා ගැන්මෙන් පසුව මා වෙත පනවා ගත් ඉතාම වැදගත් සීමාවක් වන්නේ පළමුව වෘත්තියමය සමාජ සම්බන්ධතා හා මිතුරු සම්බන්ධතා ලෙස මගේ සමාජ සම්බන්ධතා වර්ගීකරණය කර ගැනීමයි...

පුද්ගලයන් හුරු පුරුදු වන තුරු, අත්‍යවශ්‍ය ම විටක පමණක් කතා කරන්නටත්, මිත්‍රශීලි නමුදු නිහඬ වන්නටත් මා ඉගෙන ගත්තා... වෘත්තියමය සමාජ සබඳතා තුළ දී ඉතාම පහසුවෙන් ඔවුන් අතර හැසිරෙන චරිතයක් වන්නටත් මා ඉගෙන ගත්තා... 

"I am reserved, until I'm not. I appreciate true connection."

" If we connect, you matter to me."

වෘත්තියමය  සමාජ සම්බන්ධතා හා මිතුරු සම්බන්ධතා වෙන් කර තබාගැනීමට  තරම් මම සමාජශීලී පුද්ගලයෙක් නෙවෙයි... මට මිනිසුන් මුණ ගැසෙන ප්‍රධානම ක්‍රමය වෘත්තියමය මුණ ගැසීම්... ඒ මුණ ගැසීම් අතරින් මගේ මිතුරු මිතුරියන් තෝරා ගැනීම සිදුවුණා...නමුත්, ඒ අතරින් වෘත්තියමය සමාජ සබඳතා සහ මිතුරු සබඳතා මොනවා ද යන්න මා සිත තුළ වර්ගීකරණය වී තිබෙනවා...

බාහිර සමාජය අතින් මසිත රිදවීම නතර කරගැන්මට නොහැකි වුණත් මා විසින් තෝරාගත් මගේ මිතුරු මිතුරියන් විසින් මසිත රිදවා ඉවත්ව යාම සිදු නොවන්නට තරමට මා මිතුරන් ඇසුරේදී ඉතා ඉහළ තෝරා ගැන්මක් වෙත පිවිසුණා... 

ගණනින් ඉතා කුඩා නමුත්, ගැඹුරින් අදහස් හුවමාරු කරගත හැකි මිතුරු මිතුරියන් හඳුනා ගන්නා කුමක් හෝ රටාවක් මම සොයා ගත්තා...

මසිත රිදවා බිඳ දමන මිතුරු මිතුරියන් මා ජීවිතය තුළට එක් කරගත්තේ නැහැ... එහි තේරුම මගේ මිතුරන්ට මා රිදවිය නොහැකි බව නොවෙයි... ඔවුන් මට නොරිදවා සිටීම තෝරාගත් බවයි...ශක්තිමත් සිතක් ඇති අයෙකු තුළත් සංවේදීත්වය රඳන බව පිළිගැනීමයි...

මගේ ලොව තුළ සිටින ළඟම මිතුරු මිතුරියන් සෑම දෙනාම දශකයකට වඩා කලක් මා සමග ගතකොට තිබෙනවා...

මාව ළඟින් ඇසුරු කරන මිතුරු මිතුරියන් බොහෝ දෙනෙක් මම කුමකට හෝ සිත රිදවාගෙන හඬනු ද කවදා හෝ අත්විඳ තිබෙනවා...

ඒ නිසා මගේ මිතුරු මිතුරියන් මා ඉක්මනින් සිත රිදවා ගන්නා බව දන්නවා... ඒ නිසාම යම් කිසි අවස්ථාවකදී යම් සිදුවීමක් පිළිබඳව මා ඉල්ලන පැහැදිලි කිරීම අධිසංවේදී ලෙස බැහැර නොකරමින් මට එය පැහැදිලි කරගන්න ට ඔවුන් අවස්ථාව ලබාදෙනවා...

මිතුදමක් තුළ සුරක්ෂිත හැඟීමක් දැනීම යනු කිසිවකු අතින් කිසිදා සිත් රිදවීමක් නොවීම නෙවෙයි... මිනිසුන් ලෙස අප අතින් එකිනෙකාගේ සිත් රිදවීම් සිදුවිය හැකියි... නමුත්, හිතාමතාම එකිනෙකාගේ සිත් රිදවීම තෝරා නොගැනීමයි... තමන්ගේ වචනයකින් හෝ ක්‍රියාවකින් අනෙකාගේ සිත රිදවිය හැකි බව දැනගත් පසු, එය නොකර සිටීමට තෝරා ගැනීමයි... සිත් රිදවීමක් සිදුවූ විට එය නොසලකා හැරීම වෙනුවට, එකිනෙකාගේ හැඟීම් තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි...යම් මොහොතක සිදුවන සිත් රිදවීමකට වඩා, එය සිදුවූ පසු එකිනෙකා සමඟ කටයුතු කරන ආකාරය පිළිබඳ විශ්වාසයක් තිබීමයි...

------------------------------------------------------------------------------------------------

අන්තඃකල්පිත මනසක් බොහෝ මිනිසුන් අතර සැරිසරමින් සතුට සොයනවාට වඩා, තෝරාගත් කිහිපදෙනෙකු සමඟ ගැඹුරු සංවාද තුළ ජීවත් වීමට කැමතියි. එවැනි මනසකට සරල ඇසුරකට වඩා, සිතුවිලි විවෘතව බෙදාගත හැකි, ප්‍රශ්න කළ හැකි, එකිනෙකාගේ අභ්‍යන්තර ලෝකයන් වෙත නිදහසේ ගමන් කළ හැකි සංවාද අවශ්‍ය විය හැකියි.

ඉන් අදහස් වන්නේ අන්තඃකල්පිත මනසක් දරන්නකුගේ මූලික අවශ්‍යතාව වන ගැඹුරු මිතුදම් කිහිපයක් සහ ඔවුන් හා නිවි සැනසිල්ලේ තනි තනිව ගැඹුරු සංවාදයක් පවත්වා ගැනීමේ හැකියාව ඇති මානව සම්බන්ධතා ගොඩනගා ගැනීම මට අවශ්‍ය බවයි...

සැබවින්ම මට මිතුරන් ඇසුර යනු යම් පිරිසක් සමඟ කාලය ගත කිරීම නොව, තමාගේ ලෝකය තුළට ඉතාමත් සුපරීක්ෂාකාරීව සහ බුද්ධිමත්ව තෝරාගත් සීමිත පිරිසකට පමණක් ඉඩ ලබා දීමයි...

මගේ මේ තෝරාගැනීම නිසා අද මට ලැබී ඇත්තේ, එකිනෙකාගේ අභ්‍යන්තර ලෝකය අගය කරන, හිතාමතා සිත් රිදවීම තෝරා නොගන්නා, සිත් රිදුණු විටත් ඒ පිළිබඳව කතා කිරීමට ඉඩ ඇති බැඳීම්......

Image from:https://nestreimagined.com/2020/05/12/a-tale-of-two-quarantines-extrovert-vs-introvert/

අන්තඃකල්පිත මනසක තෝරාගැනීම - Selection of an Introvert's mind

අන්තඃකල්පිත මනසක් තුළ දකින සියල්ල, සියළු දෙනා වෙත ප්‍රතිචාර දැක්වීමේ ඉඩක් නැහැ. නමුත්, තෝරාගත් සියල්ල වෙනුවෙන් ඉතා ගැඹුරු අවදානයක් ලබාදීමේ හැකියාව රඳනවා... විශේෂයෙන්ම ඉතා විකේන්ද්‍රීය අන්තඃකල්පිත මනසක් හිමි මා ලෝකය සමග ගනුදෙනු කිරීමේදි ඉතා ප්‍රබල තෝරා ගැනීමක් කරනවා...

එම ප්‍රබල තෝරා ගැනීම ඇසුරට මිතුරන් තෝරා ගැනීමේ සිට ජීවිතයට අරමුණු, ඉලක්ක තෝරා ගැනීම දක්වා, ඉතා ප්‍රබල පරාසයකට වලංගුයි... මගේ ජීවිතය තුළ සිදුවන සියල්ල තෝරාගැනීම් නොවුණත් හැකි සෑමවිටකම ඒවා තෝරාගැනීම් බවට පත් කිරීම මගේ ස්වභාවය...

නිහඬ නොගැලපීම විඳ දරාගනිමින් මා වැඩුණු පසුව, මා සිදු කළ තෝරාගැනීම් අතරින් වඩා වැදගත් තෝරා ගැනීම් දෙක මගේ ජීවිත අරමුණු තෝරා ගැනීම සහ මගේ සමාජීය ජීවිතය හැඩගැස්වෙන ආකාරය තෝරාගැනීමයි.. 

ඒ වනවිට විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනය ලබමින් සිටි මගේ ප්‍රබලම තෝරා ගැනීම වුණේ මගේ අනාගත වෘත්තිමය ගමන හැඩගැස්වීමයි...

අනෙක් අය විශ්ව විද්‍යාල උපාධිය සාමාන්‍ය ලෙස හදාරද්දී මගෙ අරමුණ වුණේ ප්‍රථම පන්ති උපාධියක්... ඒ එමගින් වැඩිදුර අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීමේ අරමුණ ඉටුවන නිසයි... ඒ සඳහා සම්පූර්ණයෙන්ම කැපවී සිටි මා වෙනත් කිසිදු අමතර සුදුසුකමක් රැස්කරන පාඨමාලාවලට සහභාගි නොවීම තෝරා ගත්තා... අනෙක් සගයන්, සියල්ල තරමක් දුරට යන සංකල්පයට යද්දී මා ප්‍රථම පන්ති උපාධිය තෝරාගත්තා... වසර හතරක් අවසන් ඒ අරමුණ සම්පූර්ණෙයෙන්ම ඉටු කරගන්නටත් සමත් වුණා...

ඉන් නොනැවතුණ මා මගේ වෘත්තිය ජීවිතය මා අරමුණු කළ ස්ථානයට පැමිණෙන තෙක්ම නොනවත්වා කටයුතු කළා...

නමුත් ජීවිතය නිමා නොවන ඉලක්ක සපුරා ගැනීම සඳහා යන ගමනක් නොවන බව මා තේරුම් ගෙන තිබුණා... ආචාර්ය උපාධිය ලබා ගැනීමෙන් අනතුරුව මා කිසි දා තවත් අරමුණක් වෙත ජීවිතය ඉලක්ක කළේ නෑ.

 - - - - -- - - - - - -- - -- - -- - - -- - - - - - - - - - - -- 

මිනිසුන් බොහෝ විට ජීවිතය ගැන කතා කරන්නේ කන්දක් තරණය කිරීමක් ලෙසයි... එක් මුදුනකට ළඟා වූ පසු, ඊළඟ මුදුන සොයා යාම, තවත් ඉහළට නැගීම, කිසිදා නොනැවතීම—සාර්ථකත්වය බොහෝ විට එසේ විස්තර කෙරෙන්නේ ඒ ආකාරයටයි..

නමුත් මගේ ජීවිතය එසේ ගලා ගියේ නැහැ....

මම එක් කන්දක් තෝරාගෙන එය තරණය කළා...

ආචාර්ය උපාධිය මට හුදෙක් අධ්‍යාපනික සුදුසුකමක් වුණේ නැහැ. එය මා වසර ගණනාවක් තිස්සේ දුරින් දුටු, මට තරණය කිරීමට  අවශ්‍ය වූ එක් කන්දක්...මා දුටු සිහිනයක්...

ඒ ගමනේදී, ඒ නාඳුනනා අහස යට,  විරාමයක් ලැබුණු විට මා දුටු සොඳුරුම දර්ශනය දුරින් පෙනෙන ෆුජි කන්දයි.

ඒ එක් අවස්ථාවක මම ලිව්වේ,

ෆුජි-සන් එක විරාමෙක මා - සිත මතින් සක්මන් කළා
ගිරිහිසට පෙම්බඳින මුත් සිත - කඳු පාමුලයි මා ඉඟි කළා

මට කන්ද පෙනුණි.

නමුත් මම තවමත් සිටියේ එහි පාමුල...

කන්ද කිසිදා ෆුජි පමණක් නොවෙයි...

ඒ මා තවමත් ළඟා වී නොතිබූ, මා සිහින දුටු අනාගතයයි.

වසර ගණනාවක් තිස්සේ මා තුළ තිබූ අරමුණක්, මගේ සියලු අවධානය සහ කැපවීම යොමු වූ එක් ස්ථානයක්...

අවසානයේ, මම ඒ කන්ද තරණය කළා...

එදා මගේ අතට පැමිණියේ හුදෙක් සහතිකයක් නොවෙයි...

වසර ගණනාවක් තිස්සේ මා සිතින් දුටු කඳු  මුදුනට පැමිණීමේ හැඟීමයි.

ඒ මොහොතේ මම ලිව්වේ,

රිදී දිය මතට අහසින්
ගලාන ආ තරු එළියක
අහස දෑලවර හිමිකම්
සරි කර ආවා

අද ඒ අහස මා සතුයි...
මන්දාකිණිය මට හිමියි...

ඒ වචන කාව්‍යමය අතිශයෝක්තියක් නෙවෙයි...

"ඒ මොහොතේ මට සැබවින්ම දැනුණේ මුළු විශ්වයම මගේ වූවාක් මෙනි.

මම තෝරාගත් කන්ද  මම තරණය කර තිබුණි..."

 - - - - - - - -- - - - - - - - --- - - - - - -- - - - -- - -  -  -- - -

නමුත් ජීවිතය නිමා නොවන ඉලක්ක සපුරා ගැනීම සඳහා යන ගමනක් නොවන බව මා ඒ වනවිටත් තේරුම් ගෙන තිබුණා...

ආචාර්ය උපාධිය ලබා ගැනීමෙන් අනතුරුව මා කිසිදා තවත් එවැනි අරමුණක් වෙත ජීවිතය ඉලක්ක කළේ නැත්තේ ඒ නිසායි...

නමුත්, ඉන් පසුව ද ජීවිතය නතර වූයේ නැහැ....

"මම වැඩ කළෙමි.

ඉගැන්වූයෙමි.

ලිව්වෙමි.

මට වැදගත් වූ දේවල් වෙනුවෙන් තවත් ගැඹුරින් කැපවුණෙමි."

නමුත් තවත් කන්දක් මා ඉදිරියේ නොතිබුණි.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - 

ඒ වෙනුවට, සුවිසල් කඳු මුදුනක් මතට නැගගත් පසු හමුවන සානුවේ අසිරිය විඳිමින් සැරිසරන ගමනක් ලෙසින් එතැන් පටන් ජීවිතය ගෙවීම මා තෝරා ගත්තෙමි. 

කන්දක් අපට උගන්වන්නේ ඉලක්කයක් වෙනුවෙන් නොනැවතී ගමන් කිරීමටය.

නමුත් සානුවක් අපට උගන්වන්නේ, මුදුනට පැමිණි පසු ජීවිතය විඳීමටය.

එදා සිට මම තවත් කන්දක් සොයමින් නොදුවමි.

නිදහසේ ජීවිතය විඳිමින් සානුව මත නිදහසේ සැරිසරමි. ඒ සානුවේද රසවිඳින්නට තරම් අපූරුත්, සිත්ගන්නාසුලුත් බොහෝ දේ තිබේ. ඉතින්, මම තවමත් එහි නිදහසේ සැරිසරමින් ඒ අසිරිය විඳිමින් සිටිමි.

විශ්ලේෂණයෙන් එහා ගිය කෘතඥතාවයක් - Gratitude beyond analysis

කුඩා කාලයේ සිටම කඳු මට විශේෂ ආකර්ෂණයක් විය.

එදා මම දැන සිටියේ එකම දෙයකි.

ඒ කඳු අතර සිටින විට මට යම් නිදහසක්, නිහඬ සතුටක් දැනෙන බවයි.

ඒ හැඟීම පිටුපස ඇති හේතුව මම විශ්ලේෂණය කළේ නැත.

කඳු මුදුනක සිට පහළ ලෝකය දෙස බැලීම, මීදුම අතරින් දුරස්ථ දේවල් නිරීක්ෂණය කිරීම, නිහඬ පරිසරයක තනිව සිතීමට ලැබීම — මේ සියල්ල මට ස්වභාවිකවම ආකර්ෂණීය විය.

විශේෂයෙන්ම මට හපුතලේ සංචාරක ගමනාන්තයකට වඩා වැඩි දෙයක් විය.

කඳු පන්ති මගේ ඇතුළත ලෝකයට ගැළපෙන භූ දර්ශනයන් විය.

නමුත් එදා මට එය පැහැදිලි කිරීමට වචන තිබුණේ නැත.

“මේ නගරයේ ඇති විස්මයන් මට කිසිදා අවසන් නොවේ.”

---

පසුව, ජීවිතයේ එක් අවස්ථාවකදී, මට එවැනි අත්දැකීම් තේරුම් ගැනීමට උපකාර වන වචන සහ අදහස් හමු විය.

“Introverts love mountain holidays.”

එය එක් සරල වාක්‍යයක් පමණක් විය හැකිය.

නමුත් මට එය එසේ නොවීය.

එය මගේ ජීවිතයට අලුත් දෙයක් එකතු කළ වාක්‍යයක් නොවීය.

එය දැනටමත් මගේ ඇතුළත තිබූ දෙයක් හඳුනාගැනීමට උපකාර කළ වාක්‍යයක් විය.

මම කඳු වලට ආදරය කළේ introversion ගැන දැනගත් නිසා නොවේ.

මම introversion තේරුම් ගත්තේ, මගේ කඳු අතර තිබූ ඒ නිහඬ ආකර්ෂණයට පසුව නමක් හමු වූ නිසාය.

---

අද වන විට පෞරුෂය පිළිබඳ විවිධ න්‍යායන් සහ රාමු පිළිබඳව මම දනිමි. MBTI, Big Five හෝ වෙනත් ආකෘති එකිනෙකට වෙනස් ආකාරයෙන් මිනිස් වෙනස්කම් විස්තර කිරීමට උත්සාහ කරයි. ඒවායේ ශක්තීන් සහ සීමාවන් පිළිබඳව අනේක විධ මත ගැටුම් ඇත. 

නමුත්,  ඒ සියලු විශ්ලේෂණයන්ට එහා ගිය මගේ පෞද්ගලික අත්දැකීමක් තිබේ. මට MBTI යනු මිනිස් ස්වභාවය පිළිබඳ අවසාන පිළිතුරක් නොවීය. එය මට මාව තේරුම් ගැනීමට ලැබුණු පළමු භාෂාවකි. ලෝකය පුරා MBTI පිළිබඳ විවේචනය කළත්, මගේ ජීවිතයේ එයට හිමි ස්ථානය වෙනස් නොවේ. 

---

මම කිසිදු පෞරුෂ රාමුවක් මිනිසා සම්පූර්ණයෙන් විස්තර කළ හැකි අවසාන සත්‍යයක් ලෙස නොදකිමි.

මිනිසෙකු වර්ගීකරණයකට සීමා කළ නොහැක. එක් එක් පුද්ගලයාගේ ජීවිත අත්දැකීම්, පරිසරය, වටිනාකම් සහ තෝරාගැනීම් මිනිසෙකු සෑදීමේදී විශාල භූමිකාවක් ඉටු කරයි.

එසේම, විවිධ පෞරුෂ රාමු එකිනෙකට වෙනස් ආකාරයෙන් මිනිස් වෙනස්කම් තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කරයි. ඒවා පිළිබඳව නොයෙක් ලෙසින් විමසා බැලිය හැක. විශ්ලේෂණය කළ හැක.

නමුත්, මගේ ජීවිතයේ ඒවායේ වටිනාකම තීරණය වූයේ ඒවා පරිපූර්ණද යන්න මත නොවේ. කුමන ආකෘතිය වඩාත් නිවැරදිද යන්න මත  ද නොවේ. ඒවා මට ලබා දුන් අවබෝධය මතය.

පෞරුෂ රාමු මට මගේ ස්වභාවය නිර්මාණය කර දුන්නේ නැත. ඒවා කළේ, දැනටමත් මා තුළ තිබූ ස්වභාවය සමඟ සමාදානයකට පැමිණීමට මට උපකාර කිරීමයි. ඒ නිසාම, මේ කෘතඥතාවය විශ්ලේෂණයෙන් එහා ගිය එකකි.

මට හමු වූ භාෂාව — The language I found

කුඩා වයසේ සිටම මා සිතන පතන අයුරු වෙනස් බව දැන සිටීම ම පමණක් මට ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත.

තමා අනෙක් මිනිසුන්ගෙන් වෙනස් බව දැනෙන විට, එම වෙනස තේරුම් ගැනීමට නොහැකි නම්, එය බොහෝ විට තනිකමක් බවට පත්විය හැකිය. මට අවශ්‍ය වූයේ මගේ වෙනස් බව පමණක් පිළිගැනීමට නොව, එයට අර්ථයක් ලබා ගැනීමටය. මට මාව තේරුම් ගැනීමටත්, මා අවට මිනිසුන් තේරුම් ගැනීමටත්, මිනිසුන් එකිනෙකාගෙන් වෙනස් වන්නේ ඇයිදැයි අවබෝධ කර ගැනීමටත් හේතුවක්, ඒ පිළිබඳව කතා කිරීමට මට භාෂාවක් අවශ්‍ය විය.

මන්ද, අපට නම් කළ නොහැකි දෙයක් බොහෝ විට අපට තේරුම් ගැනීමට අපහසුය.

නමුත් යම් අත්දැකීමකට, හැඟීමකට හෝ වෙනසකට වචන ලැබුණු විට, එය තවදුරටත් අපව අසරණ කරන අභිරහසක් නොව, අපට අවබෝධ කරගත හැකි දෙයක් බවට පත්වේ.

මට මුලින්ම එවැනි භාෂාවක් ලබා දුන් එක් රාමුවක් වූයේ පෞරුෂ න්‍යායන්ය.

විශේෂයෙන්ම MBTI, BIGFIVE වැනි රාමු මට ලබා දුන්නේ මිනිසෙකු සම්පූර්ණයෙන් විස්තර කරන අවසාන පිළිතුරක් නොව, මිනිස් වෙනස්කම් දෙස බැලීමට ආරම්භක සිතියමක්ය.

එය මට කියා දුන්නේ, ලෝකය අත්විඳින ආකාරය සෑම කෙනෙකුටම එක හා සමාන නොවන බවයි.

සමහර අය තනිව සිටින විට ශක්තිය ලබා ගනිති.

සමහර අය අන් අය සමඟ සම්බන්ධ වීමෙන් ශක්තිය ලබා ගනිති.

සමහර අය තර්කය තුළින් තීරණ ගනිති.

සමහර අය මිනිස් හැඟීම් සහ සබඳතාවල බලපෑම තුළින් තීරණ ගනිති.

මෙයින් එකක් හරි සහ අනෙක වැරදි නොවේ.

ඒවා මිනිස් මනස ක්‍රියා කරන විවිධ ආකාරයන්ය.

මෙම අවබෝධය මට වැදගත් වූයේ මාව වෙනස් කිරීමට නොව, මාව පිළිගැනීමට උපකාර කළ නිසාය.

අන්තඃකල්පිත මනසක් තිබීම, සමාජයෙන් ඈත් වීමක් හෝ මිනිසුන්ට ආදරය නොකිරීමක් නොවන බව තේරුම් ගැනීමට හැකි විය.

ගැඹුරු සම්බන්ධතා කිහිපයක් පමණක් ජීවිතයට ප්‍රමාණවත් විය හැකි බවත්, සෑම සම්බන්ධතාවයක්ම එකම ආකාරයෙන් ගොඩනැගිය යුතු නොවන බවත් තේරුම් ගැනීමට හැකි විය.

එසේම, ශක්තිය සහ සංවේදී බව එකිනෙකට විරුද්ධ දේවල් නොවන බවත් අවබෝධ විය.

සමාජය බොහෝ විට ශක්තිමත් පුද්ගලයන් දකින්නේ ඔවුන් සංවේදී නොවන, සිත නොරිදෙන අය ලෙසය.

නමුත් සැබෑ ශක්තිය යනු කිසිදා සංවේදී නොවීම නොවේ.

තමන්ගේ හැකියාවන්, ස්වාධීනත්වය සහ තීරණ ගැනීමේ ශක්තිය සමඟම, විශ්වාසය, ආදරය සහ සබඳතාවල වටිනාකම ගැඹුරින් අත්විඳිය හැකිවීමය..

පෞරුෂය පිළිබඳ අවබෝධය මට තවත් වැදගත් දෙයක් ඉගැන්වීය.

අපි අනෙක් මිනිසුන් දකින්නේ අපගේම මනස ක්‍රියා කරන ආකාරය තුළින්ය.

එනිසා එකම පුද්ගලයෙකු පිළිබඳව විවිධ මිනිසුන්ට ඇති අවබෝධය වෙනස් විය හැකිය.

මගේ සමහර මිතුරන් මා තුළ මුලින්ම දකින්නේ මගේ සාම්ප්‍රදායික නොවන පැත්තයි.

ඔවුන්ට මම සමහර විට සමාජයේ නොකියන නීති ගැන එතරම් අවධානයක් නොදක්වන, තමාගේම ආකාරයෙන් ක්‍රියාකරන පුද්ගලයෙකු ලෙස පෙනිය හැකිය.

නමුත් එය ඔවුන් මාව අගය නොකරන බවක් නොවේ.

ඔවුන් එම වෙනස දකිමින්ම මගේ අවංක බව, විශ්වාසවන්ත බව සහ ගැඹුරු සෙනෙහස ද දකිති.

ඔවුන් මාව තේරුම් ගන්නා ආකාරය මගේම ආකාරයට සමාන නොවුණත්, එය අප අතර ඇති මිත්‍රත්වයට බාධාවක් වී නැත.

එය මට ඉගැන්වූයේ, කෙනෙකු අපව සම්පූර්ණයෙන්ම අපගේ ආකාරයෙන් තේරුම් ගැනීම පමණක් නොව, අපගේ වෙනස් බව පිළිගෙන අපගේ වටිනාකම දකින්නට හැකි වීමද ගැඹුරු සම්බන්ධතාවයක කොටසක් බවයි.

අද වන විට මට තේරුම් ගැනීමට හැකි වී ඇත්තේ, මිනිස් වෙනස්කම් මකා දැමිය යුතු දේවල් නොවන බවයි. ඒවා තේරුම් ගත යුතු දේවල්ය.

අවබෝධය මගින් මිනිසුන් එකිනෙකාට සමාන කරන්නේ නැත.

එය කරන්නේ වෙනස් මිනිසුන් අතර පාලමක් ගොඩනැගීමයි.

මට හමු වූ එම භාෂාව තුළින්, මට මාවත්, මා අවට මිනිසුන්වත් වඩාත් කරුණාවෙන් සහ අවබෝධයෙන් දැකීමට හැකි විය.

පෞරුෂ වෙනස්කම් සහ මිනිස් හැසිරීම් අවබෝධ කරගැනීම මට මාවත් අනෙක් මිනිසුන්වත් වඩාත් හොඳින් තේරුම් ගැනීමට උපකාර විය. එම අවබෝධය මගේ ජීවිතයට ආරක්ෂාවත් සතුටත් රැගෙන ආවේය. 

Image from: https://www.earlyyears.tv/mbti-vs-big-five-personality-test/

නිහඬ නොගැලපීම - The silent mismatch

 අද ඉඳන් ලියන්න යන්නේ තවත් අලුත්ම පැතිකඩක් වෙත ඇරෙන මාතෘකාවක් ගැන... තමා, තමා අවට සමාජයේ ජීවත්වන අනෙක් මිනිසුන්ට වඩා බොහෝ වෙනස් බව කුඩා වයසේ ඉඳන්ම දැනෙන, හැඟෙන දරුවෙක් ගැන...

කුඩා වයසේ පටන් ම මා සිතන අයුරු ඉතා වෙනස් බව, මම අනෙක් සම වයස් දරුවන්ගෙන් වෙනස් බව මා අත්විඳ තිබුණා... මා පමණක් නොව මා අවට සමාජය ද ඒ බව යම් අයුරකින් දැන උන්නා.

ඒ දැනීම මා වටා උන් සමාජය විසින් මා පිළිගැනීම ඉතා අපහසු කරවන්නක් උනා... ඒ, මා සමවයස් මිතුරන්ට හා ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන්ට පෙනුනේ, මනසින් ශක්තිමත්, දක්ෂ නමුත්, හිතුවක්කාර සහ සම්ප්‍රදායික නොවන ලෙස ක්‍රියාකරන දරුවෙකු ලෙස නිසයි... 

අනෙක් දරුවන්ට වඩා වෙනස් දරුවෙකුට සමාජය කාරුණික වන අවස්ථා ඉතා අඩුයි... අවම වශයෙන් මගේ අත්දැකීම එයයි...

නමුත් මගේ වාසනාවකට මගේ දෙමව්පියන් මා කෙසේ හෝ නිවැරදි කළයුතු දරුවෙකු ලෙස දුටුවේ නැහැ... ඔවුන්, ඔවුන්ට ලැබුණු දරුවා සෙනෙහසින් රැක ගන්නට තරම් අවබෝධයෙන් උන්නා... නමුත්, මා කුඩා කළ මවුපියන් හා සහෝදරයා හැරුණු කොට මට යහලු යෙහෙලියන් සිටියේම නැති තරම්... යහලු යෙහෙලියන් බොහෝ විට හේතුවක් නැතිව ම මා ප්‍රතික්ෂේප කළා. වයස අවුරුදු 16 වන විට දෙවතාවක්ම මට වැටහෙන හේතුවකින් තොරව යෙහෙළියන් මා හැර යාම අත්විඳ සිටි මා බොහෝ දුරටම තනිව ඒ යොවුන් විය ගෙවා දැමුවා...

වයස අවුරුදු එකොලහේදී පමණ "ගම්පෙරළිය" නව කතාව කියවද්දී, එහි "මාතර හාමිනේ" ගේ චරිතය හඳුන්වා දෙන මොහොතේ, ඇය "තමා තුළට ම හැරෙන සිතක් ඇත්තියක" ලෙස හඳුන්වා දෙන මොහොතේ දී, කුඩා දැරියක වුණු මා, මමත් එවැනි බව තේරුම් ගැනීමට තරම් මාව දැන උන්නා. INTROVERSION නොහොත් "අන්තඃකල්පිත"  මනසක් පිළිබඳ මුල්ම අදහස මා තුලට මුලින්ම කාන්දු වුණේ එදිනයි...

නමුත්, ඒ සංකල්පය හඹා ගොස් ඒ පිළිබඳ වැඩි දුර අවබෝධ කරගැනීමට තරම් දැනුම් සම්පත් එදා ලෝකය තුළ මට සොයාගැනීමට ලැබුණේ නෑ... ඒ නිසාම කුඩා කළ ම ඒ පිළිබඳව ගවේෂණය කිරීමේ අවස්ථාව මා අතින් ගිලිහුණා...

පොත් පිටු අතර නව යොවුන් විය ගෙවා දමමින් මා වැඩුණා... දක්ෂ දරුවෙකු ලෙස සමාජය දුටු දැරිය ලෙසින්ම, ඉතා ඉහළ ලෙස උසස් පෙළ සමත්වෙමින්, පිළිගත් රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලයක දොරටු මා වෙනුවෙන් විවර වුණා... ජීවිතයේ මුල්වරට යහළු හෙහෙළියන් සොයා ගැනීම මා උගත්තේත් එහිදීයි...ඇත්තෙන්ම මගේ ලොව තුළ යහළු යෙහෙලියන් සොයාගන්නා රටාව මා එහිදී හඳුනා ගත් බව කීවොත් එය වඩා නිවැරදියි...

හදවත ට ළඟින් බැඳුණු, ගැඹුරු මිතුදම් කිහිපයක් පමණක් මගේ ලොව තුළ නඩත්තු කළ හැකි බව මම එහිදී ඉගෙනගත්තා... අද වනවිට වසර 25 ක් එක්ව ගෙවා දැමූ මා සමග එකම කාමරය බෙදා හදාගත් මිතුරිය සහ අපේ අනෙක් එකම යහළුවා හා බැඳුනු අප තිදෙනා ගේ සරසවි මිතුදම් අද ද එලෙසින්ම පවතිනවා...

මගේ නිහඬ නොගැලපීම මුල්වරට බිඳ දැමුවේ ඔවුන් දෙදෙනායි... එතැන් පටන් කෙමෙන් එක් රැස් කරගත් යහළු යෙහෙළියන් අතලොස්සක් ද, කෙමෙන් ගොඩනගාගත් මා හා මගේ "අන්තඃකල්පිත"  මනස පිළිබඳ අවබෝධය ද සමගින් මා ජීවිතය ගොඩ නගා ගත්තා... "අන්තඃකල්පිත"  මනස මා වෙත තිබියදී සමාජය තුළ සංසරණය වීමට අවශ්‍ය ක්‍රමවේදය මා මට හැකි පමණින් ගොඩ නගා ගත්තා...මට අවැසි වනුයේ ගැඹුරු විශ්වාසනීය යහළු යෙහෙළියන් කිහිප දෙනෙකු පමණක් බව මා අවබෝධ කරගත්තා...

මේ කතාව පෞද්ගලිකත්වය හැකි තරම් ම වෙත රඳවා තබා ගනිමින් මෙහි සටහන් කරන්නට මා තීරණය කළේ අද වනවිට ලෝකය "අන්තඃකල්පිත  මනස" (INTROVERSION) පිළිබඳ සංකල්පය ගැන ඉතා දැනුවත් නමුත්, අද ද සමාජය තුළ හා රැකියා ස්ථානය තුල අන්තඃකල්පිත  මනසක් ඇති බොහෝ දෙනා සිය "අන්තඃකල්පිත"   ස්වභාවය නිසා අනන්ත ගැටළුවලට මුහුණ දෙන බව අත්විඳින නිසායි... 

අන්තඃකල්පිත  මනසක් හිමිවීම තෝරා ගැනීමක් නොවෙයි... එය ස්වභාවයෙන්ම රැගෙන ආවක්... එනිසා එය වෙනස් කිරීමේ හැකියාවක් ද අප සතුව නැහැ... කළ හැකි එකම දෙය, ඒ බව පිළිගෙන තම ජීවිතය තමාට පහසු පරිදි හැඩගස්වා ගැනීම පමණයි...

Image from:https://introvertspring.com/introvert-biology-behavior/might-not-say-much-4/

Enjoying the Glory of a Star

රිදී තිරයේ පායන තරුවකට ඇතිවෙන ආකර්ෂණය මගේ හිතේ මුල්ම සහ අවසාන වතාවට ඇතිකළ, රිදී තිරයේ දශක හතරක කාලයක් දිදුලන තරුව ශාරුක් ඛාන් අද වෙනකොට වයස අවුරුදු හැට සම්පූර්ණ කරන්න ඔන්න මෙන්න... මම නවයොවුන් වියේදි, ඔහු ඉතා ආකර්ෂණීය දිදුලන තරුණ වියේ පසුවුණා... අද වගේ ලෝකයේ සියළු දේ ඇඟිලි තුඩ අගට ගෙන්වා දිය හැකි ජංගම දුරකතන එදා අපි අතේ නොතිබුණ නිසා, ඔහුගේ ඩිජිටල් ඡායාරූප එදා මම අතේ රැඳුනෙ නෑ...  පත්තරවල පලවුණ පින්තූර වගේම, පින්තූර පොස්ට්කාඩ්වල තිබුන පින්තූර එකතුවක් මා ළඟ තිබුණා... ඉතා අපහසුවෙන් සොයාගත් ඒ පින්තූරවල පෙනී සිටි ඔහු මට පෙනුනෙ තරුවක් විදියටම විතරයි...කිසිවිට ඔහුව මිනිසෙක් ලෙස පෙනෙන තරම් මම පරිණත වෙලා තිබුණෙ නෑ...

ඒ වගේම එදා වෙද්දි ඔහු අද සිටින ලෝක පූජිත නළුවා ද නෙවෙයි... මා ඔහුගේ සොඳුරු රුවට බැඳෙන විට ඔහු ප්‍රධාන නළුවා/ එනම් රිදී තිරයේ පෙම්වතා ලෙසවත් ඉතා ප්‍රබල රංගනයන් ඉදිරිපත් කර තිබුණේ නෑ... එකල ඔහු රිදී තිරයේ දුශ්ටයා ලෙස සාර්තක වුණු යුගය... 

මා යොවුන් වියේ වැඩෙන අතරතුරම ඔහු රිදී තිරයේ පෙම්වතා ලෙස අති සාර්ථක රංගනයන් ඉදිරිපත් කරන අයුරු නැරඹුවා...අදටත් ඔහු මගේ හිතේ රැඳෙන්නෙ හඬමින් සිනහසෙමින් "කුච් කුච් හෝතා හේ" හි රැඳුණ යොවුන් තරුණයා ලෙසයි.."කුච් කුච් හෝතා හේ" තිරගත වෙලා තියෙන්නෙ 1998... බොහෝ දුරට එය 1996 පමණ රූගත කෙරෙන්නට ඇති... එදා නවයොවුන් වියේ සිටි මා දුටුවේ, එවකට සිය ජීවිතයේ තුන්වන දශකයේ ඇරඹුමේ සිටි ඔහු, දඟකාර යොවුන් තරුණයෙක් ලෙස රඟපාන බව නෙවෙයි... එදා මා ඔහු  දුටුවේ "කුච් කුච් හෝතා හේ" රාහුල් ලෙස පමණයි... ඒ රංගනය සාර්ථක ව නිම කිරීම සඳහා ඔහු දරන වෙහෙස මගේ ලොව වෙතට පිවිසුණේවත් නෑ... "කුච් කුච් හෝතා හේ" රාහුල්, සිය "Happily ever after" තත්වයට යද්දි මගේ ලොවේ සිටි තරුව ද සිය සදාතනික සතුට වෙත ගිය බව සිතමින් සියල්ල සතුටින් හමාර කරන්නට මගේ සිතත් පෙළඹුණා... 

තරුවකට එහා ගිය මිනිසෙකු ලෙසින් මට ඔහුව පෙනෙන්නට පටන් ගත්තේ ඔහු වියපත් වෙද්දි... ඔහු තරුවක් නොව, සිය වෘත්තිය සාර්ථක කරගත්, නළුවෙකු වන්නට අධික වෙහෙසක් දැරූ මිනිසෙකු බව මට සිහිපත් කෙරුණේ ඔහු "Fan" චිත්‍රපටය රඟපාන කාලයේදී... "Fan"  චිත්‍රපටයේ නළුවා සහ Fan දෙදෙනාටම ද්විත්ව රංගනයක නිරත වූ ඔහු සිය වෘත්තිය කෙරෙහි ඉතා උද්යෝගිමත් නළුවෙකු ලෙස මෙන්ම ඉතා වෙහෙසක් දරා ද්විත්ව චරිත නිරූපණය කළ බව එහි අධ්‍යක්ෂවරයා පවසනු වීඩියෝවක මා දුටුවා...2016 තිරගත වුණු "Fan" චිත්‍රපටය 2014 පමණ රූගත කෙරෙන්නට ඇති...ඒ වන විට වියපත් මිනිසෙකු වූ ඔහු, Fan ලෙස රඟපාන්නට දරන්නට ඇති වෙහෙස හොඳින් අවබෝධ වන තරමට ඒ වන විට මා ද වියපත් වී තිබුණා...ඔහු තරුවක් ලෙස නොව මිනිසෙකු ලෙස දකින්නට මෙන් ම මිනිසකු ලෙස සිය වෘත්තියේ හිණි පෙත්තට නගින්නට ඔහු දැරූ වෙහෙස අගයන්නට එදා මට හැකිවුණා... 

තරුවක මහිමය විඳිමේ අසිරිය ඉක්මවා දැඩි වෙහෙසක් දරා සිය දිවි සැරිය සරන මිනිසෙකු ලෙසින් ඔහු මගේ ලොව ගෞරවයට පත් වුණේ එදා පටන්...

ඉන් පසු දක්ෂ රංගන ශිල්පියෙකු ලෙස මසිත සටහන් තබන්නට සමත් වූ වෘත්තිය නළුවන් කිහිප දෙනෙක් ඉන්නවා...ඇමරිකානු නළු ලෙනාඩෝ ඩි කැප්‍රියෝ මෙන්ම චීන නළු ශියාඕ ශාන් ඒ අතර විශේෂයි... 

ඒ අතරිනුත් ශියාඕ ශාන් රඟපාන TV series කිහිපයක් නැරඹුවත් ඔහු වෙත තරුවක් ලෙසින් දැනුන ආකර්ෂණය ශාරුක් ඛාන් වෙත එදා බැඳුනු ආකර්ෂණයට සාපේක්ෂ ව නොගිනිය හැකි තරම් කුඩායි... ලොව පුරා මිලියන ගණනක් රසික හදවත් තුළ තරුවක් ලෙස රැඳුනත්, ඔහු හැඟීම් නිරූපණයේ දක්ෂ, ඉතා වෙහෙසක් දරා සාර්ථක වූ, තමා වගකීම දරන චරිතය නිරූපණය කරන වෘත්තිය නළුවකු හා ගායකයකු මිස, තරුවක් ලෙස මගේ ලොවට පායා ආවෙ නැහැ... තිරය තුළ ශියාඕ ශාන් දකින හැම මොහොතකම නැගෙනහිර ආසියාවේ විනෝදාත්මක කලා වෙළඳපොළ තුළ තරුවක් ලෙස රැඳෙන්නට, ඔහු ගෙවා එන්නට ඇති වෙහෙසකර ගමන පිළිබඳ ඉඟි සහ එහි රැඳී ඉන්නට ඒ තරු කළයුතු කැපවීම, ඔවුන් ඉතා දැඩි ස්ව‍යං විනයක් ඇති වෘත්තිකයන් බව සිහිපත් කෙරෙනවා...

ලෝකයේ බොහෝ සොඳුරු දේ පිටුපස ඇති යථාර්තය වරක් අවබෝධ කරගත් පසු එය යළිදු කිසිදා යථාවත් කළහැකි වන්නේ නෑ... ඉදින් නැවත කිසිදා රිදී තිරයේ පායන තරුවක මහිම විඳින්නට හැකිවන ලෙසින් ජීවිතය ආපසු නොහැරෙනුත් ඇති...