Monday, November 16, 2026

එය එසේ වුණි නම්...What if ?

අවිනිශ්චිතතාව සිය පැවැත්ම තුළ සදාකල් පවතින විචල්‍යක් ලෙසින් පැවතීම ම මානවයා ඇතුළු සියලු සත්වයන්ට ම පොදු වූවක්. අනාගතය දැකීමේ හැකියාව මිනිසාට හිමි වී නැහැ. එමෙන්ම අනාගතය දැක කිව හැකි‍යැයි කියන කිසිදු අනාවැකියක් තර්කානුකූල ව විශ්වාස කිරීමට හැක්කේ ද නැහැ. 

මම එසේ සිතන්නේ එකම එක පුද්ගලයෙක්, එකම එක පියවරක් තැබූ සැණින්, වියහැකිව තිබූ අතිමහත් ඉඩ ප්‍රස්ථා වෙනස් වෙන නිසා. අනෙක් අතින් එකම එක පියවරක් අයෙකු තැබූ පසු, එය නොතැබුවේ නම් සිදුවිය හැකි සිදුවීම් දාමය අපට නැවත කිසිදා දැක ගන්නට ලැබෙන්නේත් නැහැ. 

නමුත්, දවසක අවසානයේ දී, දවස පිළිබඳ ව  නිදහසේ  ආවර්ජනය කරන විට එදා දවස තුළ මා කළ සමහර ක්‍රියා මා නොකළා නම් වියහැකිව තිබූ ප්‍රතිපල කෙතරම් වෙනස් වියහැකි දැයි සිතන දින තිබෙනවා. නමුත්, මා එය නොකළා නම් සිදුවන සිද්ධි දාමය සදහටම නවත්වා දැමූ බැවින් මට කිසිදා ඊට පිළිතුරු ලැබෙන්නේ නැහැ. 

යමක් විනාශ වී යාම නවත්වා ගැනීම සඳහා යයි සිතමින් මට කළ හැකි දෙය කරන්නට මම බොහෝ අවස්තාවල පෙළඹී තිබෙනවා. නමුත්, මා මගේ පියවර තැබීම මගින් විය හැකිව තිබූ වඩා හොඳ ඉඩ ප්‍රස්ථා විනාශ කළේදැයි මට සිතෙන අවස්ථා ද තිබෙනවා. විශේෂයෙන්ම මා මට කළ හැකි දේ කිරීම මගින් කෙනෙක් වෙත පහසු මගක් විවෘත කරදීම මිස, හොඳම මග විවෘත වීම ට ඉඩ නොහැරීම සිදු වේ දැයි මට සැක සිතෙනවා.

නමුත්, සියළු සැක සංකා දුරු කරගැනීමෙන් පසු ක්‍රියා කිරීමේ අවස්ථාව ද කිසිවකුට හිමිවන්නේත් නැහැ. විශේෂයෙන්ම, වෙනත් කෙනෙක් මට අවබෝධ කරගත නොහැකි සිතිවිලි දාමයක් තුළ ගන්නා තීරණ විනිශ්චය කිරීමට මා නොපෙළඹෙන්නේ ඒ නිසායි.

ප්‍රතිවස්තුමය චින්තනය (Counterfactual thinking) ලෙසින් මනෝ විද්‍යාව තුළ හඳුනා ගන්නා මේ සිතුවිලි දාමය, යම්කිසි සිදුවීමක් ආවර්ජනය කිරීම හා එය සිදුවිය හැකිව තිබූ වෙනස් ආකාර පිළිබඳව අවධානය යොමු කිරීම හරහා අත්දැකීම් මගින් ජීවිතය ඉගෙනීමේ අවස්ථාව අපට ලබා දෙනවා. මේ සිතුවිලි දාමය, එය යොමුවන දිශානතිය අනුව, කණස්සල්ල හෝ සහනය ඇති කරන බව කියවෙනවා. 

අනෙක් අතින්, ප්‍රබන්ධ සාහිත්‍යය සම්පූර්ණයෙන්ම ගොඩනැගී තිබෙන්නේ යම් කෙනෙකුගේ සිත තුළ නිර්මාණය වන මෙවන් සිතිවිලි අතරයි.

කෙසේ නමුත්, "එය එසේ වුණි නම්?", මා මගේ සිතින් අසන්නට අකමැතිම ප්‍රශ්නයක්. ඒ අතීතය මට වෙනස් කළ නොහැකි නිසා. නමුත්, මගේ අකීකරු සිත, නිතරම මගෙන් ඒ ප්‍රශ්නය විමසනවා.

Saturday, November 14, 2026

Fiction at its max with AI


පාත්තයන් ට බය ව්‍යාඝ්‍රයෙකු ද, ගණිතය ට පෙම් බැඳි වලහෙකු ද, වගාකිරීමට රිසි චිම්පන්සියෙකු ද, ඔවුන් සියල්ලන් හා කතා කරන කුඩා දැරියක ද සමගින් ප්‍රබන්ධය එහි උපරිම තලයේ තබන, බලා සිටීමට ඉතා ආසාවක් දනවන, කෘතිම බුද්ධිය උපයෝගී කරගෙන නිර්මාණය කළ කෙටි චිත්‍රපටයක් අද මගේ දවසේ ඇරඹුම සටහන් කළා. නරඹන්නට පටන් ගත් මොහොතේ මගේ සිත ඉතා ආශාවෙන් බැඳ තබා ගත හැකි ඉතා සුන්දර රූප රාමු එහි ඇතුළත් වුණා.

කෘතිම බුද්ධිය නිර්මාණ සඳහා උපයෝගී කරගැනීම මගින් ඉතා සාර්ථක හා සුන්දර ලෙස නිමවූ දෙව් විමන් ද, දිය කිඳුරන් ද, ගිනි පිඹින මකරුන් ද, තවත් අනේක විධ තේමා ඔස්සේ ගලායන ප්‍රබන්ධ සජීවිකරණය වනු මා නොයෙක් විට නරඹා තිබෙනවා.

නමුත්, සිනමාව ප්‍රමුඛ විනෝදාස්වාදය සැපයීම සඳහා බිහිවූ සුවිසල් ව්‍යාපාර ජාලය හා එහි අනාගතයට මෙහි බලපෑම කෙසේ වනු ඇති දැයි මට සිතා ගන්නටවත් බැහැ.
 
එක් අතකින් ඉතා සාර්ථක ලෙස ප්‍රබන්ධ තිරගත කිරිමට හැකිවීම එහි වාසියක් වනු ඇති. සංස්කරණය වෙනුවෙන් ගතකළ අසීමිත කාලය ද, වෙහෙස ද අඩුවනු ඇති.

සිනමා පටයක් වෙනුවෙන් දරන්නට සිදුවන අසීමිත පිරිවැය අඩුවන නිසා කර්මාන්තය දියුණු වන්නටත් ඉඩ ඇති.

නමුත්, අනෙක් බොහෝ කර්මාන්ත හා ව්‍යාපාර පිළිබඳව ද සිදු වී ඇති පරිදි මිනිසුන්ගේ අවශ්‍යතාව ඉතා අඩුවනු ද ඇති.

නමුත්, කෘතිම බුද්ධිය උපයෝගි කරගනිමින් ඉතා කෙටි කාලයකින් නැරඹිය හැකි ලෙසින් තැනෙන කෙටි සිනමා පට, අද වනතෙක් එහි  කතා වස්තුව කෙරෙහි සැලකිය යුතු අවදානයක් යොමුකර නැහැ. ඉතා තීව්‍ර හැඟීම් ද, අභව්‍ය සිදුවීම් ද බහුල ඒ නිර්මාණ මගේ සිත දිනා නොගන්නේ ඒ නිසායි. කෙනෙකුගේ බුද්ධිය හා හැඟීම්වලට වඩා, නෙත පිනවන දසුන් වෙත පමණක්  අවදානය යොමු කෙරන ඒ නිර්මාණවල ඉලක්කය දුරකතනයකින් නරඹන ඉක්මනින් විනෝදාස්වාදය සොයන තරුණ පරපුර බව මම කියවා තිබෙනවා.

ඒ කෙසේ නමුත්, අද උදෑසන පාත්තයන්ට බය ව්‍යාඝ්‍රයා ද, ගණිත ගැටළු විසඳන වලහා සහ දැරිය ද මගේ සිත තදින් බැඳ ගත්තා. "දොස්තර හොඳ හිත " සිහි කෙරුණු ඒ ප්‍රබන්ධය කෘතිම බුද්ධිය උපයෝගී කරගෙන කෙරෙන නිර්මාණ අතර විශේෂ මතකයක් මසිතේ ඉතිරි කළා. 

මා ජපානයේ ඉගෙන ගන්නා කාලයේ ජපන් ජාතික මහැදුරුවරයෙක් පැවසූ, එක් සංසිද්ධියක්, ඒවා දකිද්දී මට සිහිපත් වෙනවා. ඔහු පැවසුවේ, යමක් මුලින්ම ප්‍රමාණාත්මක ලෙස දියුණු වන අතර, තත්වයෙන්  දියුණුවීම සිදුවන්නේ ඉන්පසුව බවයි. ඒ සංකල්පය  මේ සඳහා ද අදාළ වී මුලින් දහස් ගණනින් නිමවන මෙම නිර්මාණ පසුව තත්වයෙන් ද දියුණුවනු ඇතැයි මට සිතෙනවා. නමුත්, එය සිනමා කර්මාන්තයට සහ ඉන් යැපෙන වෘත්තිකයන්ට කරන බලපෑම අනාගතය විසින් තීරණය කරනු ඇති.

Monday, October 26, 2026

තථ්‍යය අතථ්‍යය හමුවන සීමාවේ - Reality and virtuality


තථ්‍ය ලොවක තථ්‍යය යළි       හමුවී

අදිසි දැති රෝද කැරකෙනු       දිටිමී

මායා ප්‍රතිරූ විනිවිද              පෙනුණී

විභූතිමත් රූ බොල් වී              බිඳුනී


තථ්‍යය අතථ්‍යය හමුවන                  රේඛාවේ

කෙළවර සොයා යද්දියි සිත             ඉකිලෑවේ

දැනුමත් නොදැනුමත් අතරිනි මග        කීවේ

රුදු බව කෙතරම් ද නොදනිමි          මායාවේ


තථ්‍යය අතථ්‍යය හමුවන                 සීමාවේ

බොල් පිළිරූ බිඳුනු ඉතිහාසය        සැඟවේ

යළි යළි නැවුම් මායා ප්‍රතිරූ             මතුවේ

කාලය ලියයි නව මායාවක              උරුමේ


පසුබිම:

සමහර විට, අප දකින දෙය යථාර්ථය නොව, යථාර්ථය විසින් නිර්මාණය කළ අතථ්‍ය ප්‍රතිරූපයක් පමණි. සැඟවුණු යාන්ත්‍රණයක් දැකීමෙන් ප්‍රතිරූප බිඳී යයි. එහෙත් ඒ බිඳවැටීමේ ඉතිහාසය කාලයත් සමඟ සැඟවී යන අතර, පැරණි ප්‍රතිරූප වෙනුවට අලුත් ප්‍රතිරූප බිහි වෙයි. එහෙත් එතැනින් සියල්ල අවසන් නොවේ. හෙළි වූ යථාර්ථයත්, අප තවමත් නොදන්නා දේත් අතර සීමාව සොයන සිතිවිලි, ගමන ඉදිරියටම ගෙනයයි. 

එබැවින් මෙය එක් පුද්ගලයෙකු පිළිබඳ විනිශ්චයක් හෝ එක් සිදුවීමක් පිළිබඳ සම්පූර්ණ පැහැදිලි කිරීමක් නොවේ. මෙය යථාර්ථයේ එක් කොටසක් හෙළි වූ පසු, දැනුම සහ නොදැනුම අතර ඉතිරි වන පරතරයත්, සත්‍යය සොයා යන මසිතේ නොනිමෙන ගමනත් පිළිබඳ කතිකාවකි.

Image from : https://i.pinimg.com/736x/99/10/8e/99108e84837865b18ea727af2ee8911a.jpg

Saturday, October 24, 2026

විෂ සහිත මිනිස්සු - Toxic people

අනන්‍යතාවය සඟවමින් ලිවීමට ඇති අවස්ථාව භාවිතා කරමින්, අසභ්‍ය වදන් ලියන නිසා මේ දිනවල නිදහසේ කෙනෙකුට අදහස් දැක්වීමට නොහැකි ලෙසින් චේජනාගේ පිටුවේ පාඨක සටහන් කොටස පාලනය කිරීමට සිදුවී තිබේ. වරින් වර එය සිදුවනු අත්දැක තිබීම නිසාම, එවන් හැසිරීම් පිටුපස ඇති මනෝවිද්‍යාත්මක පැහැදිලි කිරීම් පිළිබඳව සොයා බැලීමට මට සිත් විය. 

ඒ ගැන සොයන විට හමුවූ තොරතුරු ද චේජනාගේ පිටුවේම ලිවීමට මට සිත්වේ.

අනන්‍යතාවය සඟවා අදහස්  දැක්වීමට ඉඩ ලබා දීම මගින් සත්‍ය තොරතුරු ලබා ගැනීමට ද, කෙනෙකුට බියෙන් තොරව සිය ගැටළු හෝ අදහස් එළිදැක්වීමට ඉඩ දීම ද සිදු කළ හැක. විශේෂයෙන්ම තමා කළයුතු දේ නොව, සැබවින්ම කරන දෙය දැනගැනීමට අවශ්‍ය අවස්ථාවලදී, ඉතාම ප්‍රයෝජනවත් මෙවලමක් ලෙසින් එය භාවිතා කළ හැකිය.

නමුත්, අනෙක් බොහෝ දේ මෙන්ම,  ඒ ප්‍රයෝජනවත් මෙවලම ද අවභාවිතා වන අයුරු පිළිබඳ ව ද බොහෝ අදහස්, කරුණු මෙන්ම මනෝවිද්‍යාත්මක විශ්ලේෂණයන් ද අන්තර්ජාලය තුළින්ම සොයාගත හැකිය. 

සැබෑ ලෝකය තුළ මිනිසාගේ හැසිරීම පාලනය කිරීම නීතිය මගින් ද සමාජමය පිළිගැනීම මගින් ද යන කාරණා ද්විත්වයෙන් ම පාලනය වේ. නමුත්, අනන්‍යතාව සඟවන මොහොතේ සිය පුද්ගල වගවීම පිළිබඳ හැඟීම පහත වැටෙන නිසා විෂ සහිත පුද්ගලයෙකු තුළ මානව සහකම්පනය සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ වැටිය හැකිය.

සම්පූර්ණයෙන් ම නොදන්නා පුද්ගලයකු තුළ කෝපය හෝ රිදවීම ඇති කිරීම මගින් ඔවුන් බලය හා පාලනය පිළිබඳ විකෘති සතුටක් හෝ වැදගත්කමක් අත්විඳිති. අඳුරු සහගත චරිත ස්වභාව ඇති පුද්ගලයන් මේ සඳහා නැඹුරුවීම වැඩි බව කියවේ.

අන්තර්ජාලය තුළ අනන්‍යතාවය සැඟවිය හැකි විට පමණක් නොව, සැබෑ ලොව තුළ ද අනන්තවත් විෂ සහිත පුද්ගලයන් මට මුණ ගැසී තිබේ. ඉතාම කාරුණික හා  හිතවත් බව මතුපිටින් පෙන්වමින් තිරය පිටුපස දී හිරිහැර කරන්නන් ද, තමන් වැදගත් බව පෙන්වීමට අන්‍යයන් හෙළා දකින්නන් ද ඇතුළු බොහෝ දෙනා අයත් වන්නේ මේ ගණයටය. 

එක් අතකින් අන්තර්ජාලය තුළ අනන්‍යතාව සඟවා අදහසක් එක් කිරීම මගින් වන හානිය සැබෑ ලොව තුළ නිහඬ ආක්‍රමණශීලීත්වය (Passive aggression) මගින් කරන හානියට සාපේක්ෂව නොසලකා හැරිය හැකිය. මන්ද යත්, සැබෑ ලොව තුළ, විෂ සහිත මිනිස්සු නිහඬ ආක්‍රමණශීලීත්වය මගින් සිදු කරන හානිය මා සියැසින් දැක ඇති බැවිනි.

Monday, October 19, 2026

මගේ සරසවි


මගේ පාසල් අධ්‍යාපනයේ කඩඉම් ස්ථානය, ශිෂ්‍යත්ව විභාගය සමත් වීමයි. ශිෂ්‍යත්ව විභාගය වෙනුවෙන් මට ප්‍රධාන ගුරුවරිය වුණේ ප්‍රාථමික ගුරුවරියක වුණ මගේ අම්මායි. ශිෂ්‍යත්වය සමත් වීමෙන් පසු ජනප්‍රිය බාලිකා පාසලක දොරටු මා වෙනුවෙන් විවර වුවත්, කුඩා වයසේදීම නිහඬව බලා සිටීමෙන් උවමනාවට වඩා දේවල් අවබෝධ වුණු මට, දෙමාපියන්ගේ සමාජ තත්වය පාසල තුළ ක්‍රියාකරන ආකාරය, ඔවුන්ගේ මූල්‍යමය හැකියාව පාසල තුළ ක්‍රියාකරන ආකාරය, ඉතා ඉක්මනින් අවබෝධ වීම මගේ අවාසනාවකි. නමුත්, ජනප්‍රිය පාසල් ජනප්‍රියව තබා ගැනීම සඳහා විභාග ප්‍රථිඵල අත්‍යාවශ්‍ය වූයෙන්, අධ්‍යාපනය අතින් මා ඒතරම් අසාධාරණයකට ලක් නොවිණි. කෙසේ නමුත්, පාසල මට එතරම් ප්‍රියජනක ස්ථානයක් නොවීය. ඉතා කලාතුරකින් සෑම දරුවෙකුටම එක ලෙස සැලකූ ගුරුවරියන් සිටියත්, බොහෝ විට එය එසේ නොවුණ නිසාවෙනි. එමෙන් ම, තරමක් වෙනස් ලෙස සිතන දරුවකු වෙත කාරුණික වීමට පාසල අමතක කළ බැවිනි.

ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යය වෙත ඉගැන්වුම් මාධ්‍යය මාරුවීම නිසා ඇති වූ යම් යම් අපහසුතා කිහිපයකට මුහුණ දුන්නත්, සරසවිය මට ප්‍රියජනක ස්ථානයක් විය. ගුරුවරු ලෙස මා දුටු, ගුරුවරු ලෙසින් මගේ ජීවිතයට බොහෝ දෑ එක්කළ, ගුරුවරුන් මට මුණ ගැසුණේ සරසවියේදීය. පාසල් කිහිපයක වසර දහතුනක් අධ්‍යාපනය ලැබුව ද, පාසල් ගුරුවරු කිසිවෙක් මගේ සිත තුළ එතැනට ළඟා වී නැත. පාසල් ගුරුවරයෙක් වීම පිළිබඳ මට අත්දැකීමක් නැති බැවින් ද, මට හමුනොවුණ ද කාරුණික හා ආදරණීය ගුරුවරුන් සිටින බැව් දන්නා බැවින් ද, මෙය පාසල් ගුරුවරුන් පිළිබඳ විනිශ්චයක් නොවේ. නමුත් මගේ අත්දැකීමයි.

ගුරුවරු යන වචනයත් සමග මගේ සිත තුළ සිත්තම් වන පළමු රුව මහාචාර්යවරයෙකි.  ශ්‍රී ලාංකීය උසස් අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රය තුළ පිළිගත් නමක් දැරුව ද, අද ද ඔහු හමු වුණ ඕනෑම මොහොතක එදා මෙන්ම ඉතා සැහැල්ලුවෙන් කතා කිරීමේ හැකියාව ඔහු තවමත් රඳවාගෙන සිටියි. ඔහු හා කතා කිරීම කිසිවිට වෙහෙස නොදනවන්නේ, ඔහු සිය දැනුම හා අවබෝධය යන දෙකම අවියක් ලෙසින් භාවිතා නොකරන බැවිනි. පශ්චාත් උපාධි අධ්‍යයනය වෙනුවෙන් ඔහු මට ලබාදුන් දායකත්වය කිසිදා අමතක කළ නොහැකි ලෙසින් මසිත ලියවී තිබේ.

ඉන්පසු ද, ගුරුවරු යන වචනය සමග මගේ සිත තුළ සිත්තම් වන අනෙක් රූ කිහිපය ද මගේ සරසවි ජීවිතයට අයත්ය. පාසල් ගුරුවරු අතින් මගහැරුණ ද, ගුරුවරයා යන වචනය අර්ථ ගන්වමින් මගේ සිත තුළ ජීවත් වන ඒ මහාචාර්යවරු, මගේ ජීවිතය සාර්ථක කරගැනීමෙහි ලා කළ බලපෑම මට නොසලකා හැරිය නොහැකිය. උසස් අධ්‍යාපනය අමතක කරමින්, එක් විටෙක මා විසින් මට ම කරන්නට ගිය විනාශය වැළකුණේ මහාචාර්යවරියක මගේ ජීවිතය තුළ ඇයගේ භූමිකාවෙන් පිටත මැදිහත් වීමෙනි. 

අද ද මා ඉගෙනගත් සරසවියට යන මොහොතක මා අමතක නොකර මුණගැසෙන මිනිසුන් අතර මහාචාර්යවරු කිහිප දෙනෙක් ද, විද්‍යාගාර සහායකවරයෙකු ද සිටියි. පශ්චාත් උපාධි පර්යේෂණවල දී, සාම්පල ගෙන ඒමට සරසවියෙන් බැහැර ව යන විට මා සමග ගිය ඔහු, එවකට එතරම් ජීවිතය ද, පරිසරය ද පිළිබඳ අවබෝධය අඩු  තරුණියක වුණු මාව පියෙකු සමව සොයා බැලුවේය. අද, ඔහු උපාධිධාරී දියණියකගේ පියෙකු ලෙසින් සිය රැකියා ජීවිතයට සමු දීම අසලටම පැමිණ සිටියි.

අද වනවිට සරසවි කිහිපයක අධ්‍යාපනය ලබා ද, ඉන් එකක සේවය කර ද, තවත් කිහිපයක අත්‍යාවශ්‍ය අධ්‍යයන කටයුතු වෙනුවෙන් බාහිර ව සහාය දක්වා ද ඇති මට, 'මගේ සරසවි' පමා වී පැමිණි වසන්තයක් බඳුය. පමා වී පැමිණිය ද, වසන්තය වසන්තයක් ම බැවින්, මසිත තුළ මැසිවිල්ලක් ඇති නොවේ. එදා මෙන්ම අද ද 'මගේ සරසවි', උණුසුම දනවන මතක අවදි කරවමින් ජීවත් කරවන බැවිනි.

Sunday, October 11, 2026

මංගල මුදුව



මීට සති කිහිපයකට පෙර සිට මට මගේ මංගල මුදුව සොයාගත නොහැකි වී තිබිණ. එය පැළඳගෙන සිටින අතරතුර, නිතර නිතර ගලවා ඇඟිලි අතර කරකවමින් සිටීම මගේ පුරුද්දකි. එනිසා, මම සාමාන්‍යයෙන් එය පැළඳගෙන සිටින්නේ නැත. එදාත් එසේම කොහේ හෝ තැනක තබා අමතක වී ඇතැයි සිතුවා මිස, එය නැති වී ඇතැයි මට සිතුණේ නැත.

නමුත්, මම ගෙදර හැම තැනකම සෙව්වෙමි. එහෙත් මුදුව හමු නොවීය. එය මංගල මුදුව වූ නිසාම මට ඇති වූ දුක සුළුපටු නොවීය. ඒ ගැන මගේ මිතුරන්ටවත් කීමට මට සිතුණේ නැත. ඔවුන්ගෙන් අසන්නට ලැබෙනු ඇතැයි සිතූ දේශනාවලට මුහුණ දීමට මට අවශ්‍ය නොවීය.

ඒ දිනවල ඔහු සිටියේ නිවසින් බැහැරවය. මම ඒ ගැන කීවේ ඔහුට පමණි.

“මට මුදුව හොයාගන්න බැහැ. ඒත් මම හිතන්නේ නැහැ ඒක නැති වෙලා කියලා.”

ඔහු කිසිවක් කීවේ නැත.

මම ගෙදර හැම තැනකම සෙවූ බවත්, තවමත් එය සොයාගත නොහැකි වූ බවත් නැවත දිනක ද කීවෙමි. ඔහු එවිටත් නිහඬව සිටියේය.

එහෙත් ඔහුගේ නිහඬකම මට නොසැලකිල්ලක් ලෙස දැනුණේ නැත. මා කළ අතපසුවීමක් ගැන ඔහු මට දොස් නොකියන බව මම දනිමි. මට මගේ දුක ඔහු ඉදිරියේ විස්තර කර කීමට අවශ්‍ය නොවීය.

සති දෙකක් පමණ නිවසින් බැහැරව සිටි ඔහු ඊයේ පස්වරු දෙක පමණ වන විට නැවත නිවසට පැමිණියේය. සවස හය පමණ වන විට ඔහු මගේ මුදුව සොයාගෙන මා වෙත ගෙනැවිත් දුන්නේය.

මට දැනුණ හැඟීම වචන කළ නොහැකිය.

ඒ කෘතඥතාවය පමණක් නොවේ. ඔහු කවුරුන්ද යන්න තවත් වරක් හදවතටම දැනුණු විට ඇතිවන ගෞරවයත්, ආදරයෙන් පිරුණු විස්මයත්, වචනවලින් කියා නිම කළ නොහැකි හැඟීමත් ඒ තුළ තිබේ.

ඔහු මුදුව සොයන්නට පටන් ගත් බවක් මට කියා තිබුණේ නැත. මා වෙනුවෙන් එය සොයා දෙන බවට පොරොන්දු වී තිබුණේ ද නැත. ඔහු නිවසට පැමිණි පසු නිහඬවම එය සොයා තිබිණි.

එය සොයාගැනීමට නොහැකි වූවා නම්, ඔහු එය සෙවූ බවක් මට කිසිදා දැනගන්නට නොලැබෙන්නට ද ඉඩ තිබිණි.

ඔහු මගේ සිත් වේදනාව හැඳින, මා සිතේ තබාගෙන සිටි දෙයක් වෙනුවෙන්, තමන්ට කළ හැකි දෙය නිහඬවම සිදු කළේය. මගේ දුක ඔහුට බැරෑරුම් ලෙස ගැනීමට, එය වචනවලින් විස්තර කරමින් සිටීමට මට අවශ්‍ය වූයේ නැත.

මම ඔහුව තදින් වැලඳගෙන නැවත නැවතත් ස්තුති කළෙමි. මට එය කොතරම් හදවතට දැනුණේදැයි ඔහුට කීවෙමි. ඔහු සුපුරුදු පරිදි නිහඬව සිටියේය.

ඒ මගේ සැමියාය.

ඔහු නිහඬ මිනිසෙකි. එහෙත් ඔහුගේ නිහඬකම මගේ හදවතට වචන මිලියන ගණනක් කතා කරයි. ඔහු මා කියන දේ අසා සිටියි. මා වෙනුවෙන් කිසිවකුට නොපෙනෙන දේවල් කරයි. ඒවායේ වටිනාකම මට දැනෙන්නේ ඒවායේ විශාලත්වය නිසා නොව, ඒවා පිටුපස ඇති ඔහුගේ සැලකිල්ල නිසාය.

අවුරුදු ගණනාවකට පෙර ඔහු සමඟ මගේ ජීවිතය බෙදාගැනීමට මා ගත් තීරණය ගැන අදත් මට සතුටු විය හැකිය. ඔහු කවුරුන්ද යන්න තව තවත් හඳුනාගන්නා විට, ඒ තීරණයේ වටිනාකම මට තව තවත් දැනෙයි. මගේ තේරීම, ජීවිතයේ ඉතාමත් සාමාන්‍ය මොහොතකදී පවා මට අසීමිත ලෙස ආදරය දැනෙන අවස්ථාවන් ලබාදෙයි.

මගේ මංගල මුදුව නැති වී ඇතැයි සිතූ මොහොතේ ඇති වූ දුක කාලයත් සමඟ පහව යනු ඇත. එහෙත්, ඔහු එය සොයාගෙන මා වෙත ගෙනැවිත් දුන් ඊයේ සවස මගේ මතකයේ රැඳෙනු ඇත. මේ වනවිට තුන්වතාවක් නැවත ද මංගල මුදුව අතට ගෙන බලා ඇති මට, බිරිඳකට මංගල මුදුව කෙතරම් වටින්නේදැයි අවබෝධ වූයේ එය නැතිවූ පසුවය. එතැන් සිට මම වෙනත් බිරින්දෑවරුන්ගේ ඇඟිලිවල පැළඳි මංගල මුදු ද දකින්නට පටන් ගත්තෙමි.

ඇත්තෙන්ම, මා මංගල මුදුව නැති කරගත් බව කිවහැකි මෙලොව වසන එකම මිනිසා ඔහුය. ඔහු මගේ ආදර කතාව නිමැවූ මිනිසාය.

Friday, October 9, 2026

දිය කැඩපතට ඇය අහිමි ඇති සිතුණා


අනුරාගයේ ගීය ගයනා

සොඳුරු සඳවත නුඹ ද අසනා

නුබගැබෙහි රැඳි සඳවතිය හා

දිය කැඩපත ද ප්‍රේමයෙන් බැඳුණා


නුබ ගැබට සඳ හිමිව ඇති සිතුණා

දිය කැඩපත ද සඳ හිමිව ඇත සිතනා

නුබ ගැබ ද දිය කැඩපත ද දෙදෙනා

සඳවත හිමි වු උද්දාමයෙන්  දිලුණා


අනුරාගයේ රාත්‍රිය ගෙවුණා

නුබ ගැබෙහි සඳවත සැඟව ගියෙනා

කැලඹෙනා දිය කැඩපතින් නැගෙනා

වැලපුම ද මුදු සරින් එහි ඇසුණා


නුබ ගැබෙහි රැය පහන් කර දිලෙනා

දිය කැඩපතට ඇය අහිමි ඇති සිතුණා


එය එසේ වුණි නම්...What if ?

අවිනිශ්චිතතාව සිය පැවැත්ම තුළ සදාකල් පවතින විචල්‍යක් ලෙසින් පැවතීම ම මානවයා ඇතුළු සියලු සත්වයන්ට ම පොදු වූවක්. අනාගතය දැකීමේ හැකියාව මිනිසාට...