එයින් අදහස් වන්නේ මට අවශ්ය දේ ප්රකාශ කිරීමට බිය නොවී සිටීමට හැකි වීමයි... අසා සිටින පුද්ගලයා අදහස සැබවින්ම අසනවා ද නැද්ද යන්න පිළිබඳ ඇති විශ්වාසයයි...
ඇතැම් පුද්ගලයන් සමහර අවස්ථාවලදී සංවාදයකට එක් වන විටම ඒ පුද්ගලයා ඊට සූදානම් නැති බව, මා හා මගේ අදහස ප්රතික්ෂේප කරන බව ඉරියව්වලින් සංනිවේදනය වෙනවා... එවන් අවස්ථාවලදී මගේ අදහස දැක්වීමට මම ඉතා අකමැතියි... හැකි ඉක්මනින් එතනින් ඉවත්වීම මගේ ක්රමයයි...
අනෙක් අතින් මා යම්කිසි ස්ථානයකට/ කාර්යාලයකට /රැස්වීමකට ඇතුළු වන මොහොතේ මා බලාපොරොත්තු නොවන පුද්ගලයන් එහි සිටියහොත් මගේ මුල්ම ප්රතික්රියාව වන්නේ එතනින් පලායාමේ අදහසයි...
අනපේක්ෂිත අවස්ථාවලට මුහුණ දීම, පෙර සූදානමකට ඉඩ නොදී මගේ අදහස් දක්වන ලෙස ඉල්ලීම මට ඉතා අපහසු මෙන් ම මම මානසික ව ඉතා අනාරක්ෂිත හැඟීමකට ඇද දමනවා... උගැන්වීම රැකියාවක් ලෙස කරන නමුත්, ඉන් ඔබ්බෙහි වේදිකාවක් මත කතා කිරීමට මම ඉතා අකමැතියි...
මේ සියල්ල මා දකින්නේ අන්තඃකල්පිත මනසක් හිමිවීමේ ප්රථිපල ලෙසයි...
ඉතා ඉක්මනින් යම් කිසිවකට ප්රතිචාර දැක්වීමට අන්තඃකල්පිත මනසක් හිමි අයෙකුට අපහසුයි...ඔවුන් ට තමා සූදානම් නැති අවස්ථාවකදී තමා වෙත අවදානය යොමුවීම දරා ගැන්මට ඉතා විශාල අභ්යන්තර මානසික අරගලයක් කළ යුතුයි...
එලෙසම මට සූදානම් වීමට කාලයක් ලබා දී, සැබවින්ම එකිනෙකා ගේ අදහස ට ගරු කරමින්, ඇත්තෙන්ම වඩා හොඳ විසඳුමක්/ වඩා හොඳ ක්රියා පටිපාටියක් පිළියෙළ කිරීමේ අරමුණින් සංවාදයක් සිදු වේ නම් ඊට කාර්යක්ෂම ලෙස දායක වීමට මට හැකියි...
---------------------------------------------------------------------------
සමහර මිනිසුන් තමන්ගේ වෘත්තීයමය ප්රතිරූප ඉතා සූක්ෂම ලෙස ගොඩනගාගෙන තිබෙනවා... මම එසේ නොවන කෙනෙක්...
මම කිසිදා මගේ ප්රතිරූපය කළමනාකරණය කිරීම පිළිබඳව විශේෂයෙන් උනන්දු වූ කෙනෙකු නෙවෙයි...
අවස්ථාවට අනුව හැසිරීමටත්, මගේ නැවත නැවත සිදුවන හැසිරීම් අනුව මිනිසුන්ට මා පිළිබඳව තමන්ගේම අදහසක් ගොඩනගා ගැනීමට ඉඩ දීමටත් මා කැමතියි...
මා අවට සිටින පුද්ගලයන් මට හුරුපුරුදු නම් සැහැල්ලුවෙන් නිදහසේ හැසිරීමටත්, අන් අයට මා අවට සිටීම පහසුවන පරිදි හැසිරීමටත් මම ඉගෙන ගෙන තිබෙනවා... නමුත් මම මගේ පාඩුවේ සිටීමට කැමතියි... එය මගේ ස්වභාවයයි...
නමුත්, වෘත්තීය ලෙස එම ස්වභාවයේ හැසිරීම කළ නොහැකි නිසා, වෘත්තීය වශයෙන් මම බොහෝ දෙනාට යමක් ඇසීමට පහසුවෙන් කතා කළ හැකි පුද්ගලයෙක් ලෙස හැසිරීමට උත්සාහ දරනවා...
නුහුරු නුපුරුදු යම් පුද්ගලයෙකු මුණගැසුණු විට, මට සිනාවකින් ඔහුගේ හෝ ඇයගේ පැමිණීම/ මුණගැසීම පිළිගෙන, කීමට අර්ථවත් දෙයක් නොමැති නම්, සංවාදයකට එක් නොවී මගේ ගමන යා හැකියි... නැතිනම් නිහඬව රැඳී සිටිය හැකියි...
මම කවුදැයි අනෙක් අය සිතන්නේ කෙසේදැයි නිරන්තරයෙන් කළමනාකරණය කිරීමට මට සිදු නොවීම මට එක්තරා ආකාරයක නිදහසක්...
ඇතැම් විටක කෙටිකාලීන ව, කිසිවෙකු මා සහ මගේ වෘත්තීය අනන්යතාව නොදන්නා පරිසරයක ජීවත්වීම ට මා උත්සාහ කරනවා... මම එය දකින්නේ මා මගෙන්ම මිදීමක් ලෙසයි...
---------------------------------------------------------------------------
මානසික සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳ ඇති අපූරුම දෙයක් ලෙස මට දැනෙන්නේ, එය බොහෝවිට මට තේරෙන්නේ එහි නොපැවතීම අත්විඳීමෙන් පසුව වීමයි...
මම සුරක්ෂිත නොවන විට, මම සෑම දෙයක් ගැනම සවිඥානික වෙනවා.
මම මගේ වචන නිරීක්ෂණය කරනවා.
අනෙක් පුද්ගලයාගේ ප්රතිචාර කලින්ම ගණනය කරනවා.
මම මාව ආරක්ෂා කරගන්නවා.
යමක් ඉල්ලා සිටියහොත් එය පසුව මට එරෙහිව භාවිතා කරනු ඇත්දැයි සිතනවා.
මගේම කොටස් මම සඟවා තබා ගැනීමට ඉගෙන ගන්නවා.
නමුත් මම මානසිකව සුරක්ෂිත වූ විට, ඒ සියල්ලෙන් බොහෝ කොටසක් අතුරුදන් වෙනවා.
මම නිරීක්ෂණය කිරීම නවත්වනවා.
රඟ දැක්වීම නවත්වනවා.
මම හුදෙක් මම ම බවට පත්වෙනවා.
සමහරවිට ඒ නිසාම, වඩාත්ම සුරක්ෂිත සබඳතා පිටතින් බලන විට ඉතා සාමාන්ය සබඳතා ලෙස පෙනෙන්නට පුළුවන්.
එහි අතිශයෝක්තිමය ප්රකාශන නොතිබිය හැකියි.
චමත්කාරජනක ආදර සංදර්ශන නොතිබිය හැකියි.
නිරන්තර සහතික කිරීම් නොතිබිය හැකියි.
ඒ වෙනුවට තිබෙන්නේ නැවත නැවත සිදුවන කුඩා ක්රියාවන් එකතුවක්.
මිනිත්තු කිහිපයක අවධානයක්.
තනිව සිටීමට ඇති නිදහස... ඉල්ලා සිටීමට ඇති නිදහස...
කෙලින්ම මා දකින දේ පැවසීමට ඇති හැකියාව.
වැරැද්දක් නිසා සබඳතාවය විනාශ නොවන බවට ඇති විශ්වාසය.
එක් දිනක බැරෑරුම් වීමටත්, ඊළඟ දවසේ සම්පූර්ණයෙන්ම සැහැල්ලු වීමටත් ඇති නිදහස.
මගේ ස්වාධීනත්වය තර්ජනයක් නොවන බව අනෙක් පුද්ගලයා තේරුම් ගැනීම.
කාලයත් සමඟ මේ කුඩා දේවල් සියල්ල එක්ව නොපෙනෙන ව්යුහයක් බවට පත්වෙනවා... මට මා අසල සිටින පුද්ගලයාගෙන් මාව ආරක්ෂා කර ගැනීමට අවශ්ය නැති බව මට වැටහෙනවා...
මට සෑම වචනයක්ම ගණනය කළ යුතු නැහැ.
මට රඟ දැක්විය යුතු නැහැ.
මට හුදෙක් මම වී සිටිය හැකියි.
අපහසු දේවල් සිදුවන විට පවා, වැරදි අඩුපාඩු සන්නිවේදනය කරන මොහොතක පවා මට තවමත් මා ලෙසම සිටීමට තරම් සුරක්ෂිත බවක් ඇතිවෙනවා...
මම වඩාත්ම පහසුවෙන් අන්තර් පුද්ගල සබඳතා පවත්වන්නේ, මා තුළ විශ්වාසය දනවන එවන් පුද්ගලයන් සමගයි...
---------------------------------------------------------------------------
ඒ අතරිනුත් මාව පූර්ණ ලෙස දකිමින්, මගේ සියලු ස්වරූපයන් දකින මිනිසුන් මා ඉතා සංකීර්ණ ස්වරූප රැසකින් යුතු බව දකිනවා...
ඒ ස්වරූප සියල්ලෙහිම මම සැබෑවට ම ජීවත් වනවා...
විශ්ලේෂණාත්මක, බැරෑරුම් තීරණ ගන්නා මම මෙන් ම, සැහල්ලුවෙන් සිනාසෙන, කිසිවක් බැරෑරුම් ලෙස නොසලකන මම ද මා තුළම ජීවත් වෙනවා... ඒ සන්දර්භය විසින් මට අවස්ථාව ලබාදෙන පරිදියි...
කෙසේ නමුත්... අවසන මගේ ප්රමුඛතම අවශ්යතාවය මම ලෙසම ජීවත්වීමයි...
No comments:
Post a Comment
මිහිරි මතක අරන් යන්න...ඔබෙ සටහන තබායන්න...