Saturday, January 29, 2011

ඈ...


හිරු දිලි ලොවක විපරමින්
මිලින ඈ වත සඟවමින්...
හිරු දිලෙනු නොදෙමින්...
දිනක් නිමවිය වළා කඳුලින්...

1 comment:

  1. දිලෙන ලෝහෙක
    මල නොබඳිනට
    තවරන කැතෝ පට
    අවැසි ද කඳුලින්
    මිලින නොවන රනට

    දසුන් දකින ඇස
    රසකරන පන්හිඳ
    පන පොවන්
    පාකර වැහි වලාකුලු
    ලැදි ලිහිණියන්

    ReplyDelete

මිහිරි මතක අරන් යන්න...ඔබෙ සටහන තබායන්න...